Voordat we u iets vertellen over het wapen van Zeevang geven wij eerst uitleg over de wapens van de voormalige gemeenten, waaruit de huidige gemeente is ontstaan.
De wapens van de opgeheven gemeenten Beets, Kwadijk, Middelie en Warder bevatten figuren die herinneren aan beroepen die in die plaatsen werden en soms nog worden uitgevoerd.
Wapens van de oude gemeenten Beets, Kwadijk, Middelie, Oosthuizen, Warder
- Beets had drie hamers als herinnering aan de scheepsbouw
- Kwadijk een vissersscheepje als herinnering aan de visserij
- Middelie schoven en een klaverblad tussen twee golvende dwarsbalken als herinnering aan het agrarisch bedrijf
- Warder een koe ook als herinnering aan het agrarische bedrijf
- Het wapen van Oosthuizen onderscheidde zich sterk, het had als meest opvallende figuur een bril met één glas en een los glas daaronder, verder vier rode punten en drie ruiten. Een nadere uitleg van dit wapen treft u hieronder aan:
Er zijn twee theorieën over de opname van de bril. De ene is dat Cornelis van Bergen, heer van Oosthuizen, in een veldslag een oog verloor; de ander is dat een in Monnickendam losgebroken stier via Edam, Middelie en Oosthuizen naar Hoorn stormde, waarbij de kikkers in paniek uit de sloten sprongen en in Oosthuizen een oude vrouw omver werd gelopen. Het mensje verloor een glas uit haar bril maar liep geen letsel op. Ten aanzien van de rode punten wordt vermoed dat dit wellicht een “sprekend” element is. Punten zijn dan bergen: de heer van Oosthuizen heette immers Van Bergen. De drie ruiten zouden een verbastering zijn van het wapen Boutersem, dat als stamwapen van het geslacht (De Glijmes) van Bergen mag worden beschouwd. De ruiten zouden dan “maliën” dat wil zeggen uitgeholde ruiten moeten zijn.
Omdat Oosthuizen het administratieve centrum van de gemeente Zeevang vormt, werd in 1970 besloten alle drie onderdelen van het oude wapen van Oosthuizen over te nemen, zij het op andere wijze over het schild verdeeld en met maliën in plaats van ruiten.
Voor de overige voormalige gemeenten werd gezocht naar wat de grootste gemene deler zou kunnen zijn. Twee motieven, de scheepvaart en het agrarisch bedrijf, sprongen daarbij in het oog.
De zeevaart werd vroeger op de Zuiderzee en de Noordzee beoefend voor de visserij, maar ook de koopvaardij was belangrijk. Aan de koopvaardij was in de 17e en de 18e eeuw niet zonder gevaar: men kon gevangen worden genomen door Duinkerker, Biskayer, Barbarijse of Turkse zeerovers. Om zich vrij te kunnen kopen (c.q. beter voedsel te verschaffen) bestonden in Kwadijk en Warder “zeevarende beurzen” of “bossen”. Dit waren fondsen, bijeengebracht door de schepelingen, waaruit geput kon worden wanneer de opbrengst van de collecten (voor dit doel in de kerken gehouden), niet voldoende bleek. Deze “bossen” leken geschikt als herinnering aan de scheepvaart. Het is uiteindelijk een traliewerk geworden met een zoom eromheen, waarop enkele penningen zijn gelegd; de gevangenis en het geld voor de vrijkoopsom.
Het agrarisch bedrijf kreeg gestalte door een stierenkop, een tekening die meer sfeer heeft, stoerder is dan een koe onder een boom. Een kroon van drie bladeren en twee paarlen werd toegevoegd, uitsluitend ter versiering. De officiële beschrijving van het bij Koninklijk Besluit van 25 september 1970 vastgestelde wapen van onze gemeente luidt als volgt:
Gevierendeeld,
doorsneden; a. in zilver vier de bovenrand rakende punten van keel; b. in sinopel een gouden bril met glazen van zilver, het linker glas eronder geplaatst;
van zilver, getralied van sabel en een zoom van sabel beladen met acht zilveren penningen;
in sabel een aanziende stierenkop van goud, gehoornd, getongd en geringd van keel;
in sinopel drie maliën van zilver. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.